“Leiderschap zonder (on)geplande veranderingen en de daarbij behorende verliezen bestaat niet.”
Valkuil 1: Denken dat je je niet kunt voorbereiden op verlies in de organisatie of dat je als leider geen rol hebt in het verlies dat je medewerkers ervaren.
Aandachtspunt: De transition based leider op de proef gesteld
“De bereidheid van de leider om transitie als kern van zijn rol te zien, bepaalt in hoge mate het succes en de levensvatbaarheid van de organisatie in de toekomst.”
Valkuil 2: Transitie proberen te managen door medewerkers te overtuigen van de voordelen van de nieuwe situatie zonder eerst werkelijk aandacht te hebben voor de pijn van verandering.
Aandachtspunt: Transitie beter leren begrijpen, en leiden
“Elke verandering begint met een einde en eindigt met een nieuw begin”
“Eerst verbinden, dan leiden. Eerst de pijn, dan de opbrengst.
Valkuil 3: In spannende tijden de ander willen ontzien. Denken dat je caring bent terwijl je de ander redt en van zijn autonomie berooft die nodig is om te leren.
Aandachtspunt: Transitie en stress gaan hand in hand
“De transition based leider gaat de dialoog aan om balans te brengen en zijn medewerkers binnen het venster van stresstolerantie optimaal te laten functioneren”
Valkuil 4: denken dat wanneer je zegt dat je deur altijd open staat, medewerkers ook vanzelf over de, al dan niet spreekwoordelijke, drempel zullen stappen.
Aandachtspunt: werk maken van verbinding en dialoog
“Dialoog is het zoeken van twee of meer mensen naar een grotere waarheid dan die zij kenden. Hij kenmerkt zich door nieuwsgierigheid, acceptatie en empathie.”
Valkuil 5: denken dat rouw en transitie volgens een vast patroon (blauwdruk) verlopen en dit angstvallig proberen te managen zodat medewerkers niet ‘blijven hangen in het verleden.’
Aandachtspunt: De kracht en noodzaak van rituelen
“De leider maakt rituelen tot een standaard onderdeel van de bedrijfsvoering en gaat voor in het uitvoeren en volhouden ervan. In de wetenschap dat mensen van nature behoefte hebben aan rituelen, laat hij zich niet afleiden door het ongemak dat soms met rituelen gepaard gaat.”
“De verwachting dat we geconfronteerd kunnen worden met lijden en met verlies, zonder erdoor geraakt te worden, is even onrealistisch als te denken dat we door water zouden kunnen lopen zonder nat te worden. Dit soort ontkenning is niet zonder grote betekenis. De manier waarop we omgaan met verlies, vormt ons vermogen om in het leven te staan, meer dan wat dan ook.” – Rachel Naomi Remen
