Van Loon spreekt in zijn boek ‘dialogisch leiderschap'(2022) over kaarsmomenten in je leven inbouwen om jezelf geestelijk en lichamelijk gezond te houden. Hij omschrijft in zijn boek de balans zoeken tussen de horizontale ‘ik-posities’ in je leven en de verticale ‘spirituele’ dimensie. Dit sluit aan bij het benedictijnse leven: leven uit één stuk. Hij neemt als voorbeeld voormalig VVD-minister van Financiën en IMF-topman Johan Witteveen (1921-2019) die ’s avonds mediteerde en hierover zei: “Ik wist altijd: het kan moeilijk worden in mijn werk, maar ’s avonds in de meditatie ben ik daar ver van.” De kracht van een stabiliteit in een (veelbewogen) leven en onrustige wereld is dat je een gewoonte ontwikkelt, zoals die van Witteveen. Van Loon haalt zelf zijn balans uit tai chi oefeningen die hij ’s ochtends uitvoert. “Wij kunnen het mysterie van ons bestaan, individueel en als mensheid, niet rationeel verklaren, maar wel bewuster ervaren. Naast reflectie, kunnen zingeving, meditatie, religie en gebed deze dimensie omvatten” (Van Loon 2022:24). Hoe vind jij je balans?

Werk maken van innerlijke rust is een actief proces. Stephan Covey benadrukt in zijn boek met ‘De zeven eigenschappen van effectief leiderschap’ (2014) dat ‘werk maken van innerlijke rust’ een actief proces is met het volgende beeldende verhaal:

“Stel je eens voor dat je ergens in het bos iemand koortsachtig een boom ziet omzagen. ‘Wat bent u aan het doen?’ vraag je. ‘Ziet u dat dan niet?’ antwoordt hij. ‘Ik ben een boom aan het omzagen.’ ‘Volgens mij bent u helemaal uitgeput! Hoe lang bent u al bezig?’ ‘Meer dan vijf uur’, zegt hij, ‘en ik ben kapot! Dit is loodzwaar.’ ‘Maar waarom stop u niet even en maakt de zaag weer scherp?’ vraag je. ‘Ik weet zeker dat het dan een stuk sneller gaat.’ ‘Ik heb geen tijd om de zaag aan te scherpen’, zegt de man resoluut. ‘Ik moet nog veel te veel zagen!'” (Covey, 2014:265).

De zevende eigenschap van Covey voor effectief leiderschap is: ‘houd de zaag scherp’. Actief inzetten op ‘kaarsmomenten’ binnen vier specifieke dimensies voor balans (her)vinden:

• lichamelijk (beweging, voeding, stressbeheersing);
• sociaal-emotioneel (dienstbaarheid, empathie, synergie, innerlijke zekerheid);
• spiritueel (streven naar duidelijke waarden, toewijding, studie en meditatie);
• geestelijk (lezen, visualiseren, plannen, schrijven).

Mirjam van der Vegt werkt in haar boek ‘De kracht van rust’ (2021) acht concrete voorbeelden uit om daadwerkelijk werk te maken van innerlijke rust:

1. Pauzes verdienen zichzelf terug: neem rustmomenten op de juiste tijd;
2. Beoordeel de dag naar wat je zaait, in plaats van oogst: neem rust voor groei en ontdek je grond;
3. Wees onbereikbaar om beschikbaar te zijn: ontdek waar jij je ‘goud’ aan wilt spenderen;
4. Schenk de wereld je waardigheid: op pelgrimage naar en vanuit je hart;
5. Alles wat vandaag op je pad komt is genoeg: ontdek jouw Quantum Suficit;
6. Van keuzevrijheid naar gehoorzame vrijheid: wanneer je leeft vanuit visie maakt snelheid niet uit;
7. Kies voor nederige gewoontevorming: waarom het alledaagse je ver brengt;
8. Durf onaf te zijn: een leven lang leren als medicijn tegen het streven;
9. Rust in de praktijk: afsluitende gedachten en handige aanwijzingen (denkrichtingen: langere herstelperioden, sabbatical, spelen, beweging, onverwachte soul friends, meditatie).

In deze korte uiteenzetting van ‘werk maken van innerlijke rust’ mag de Benedictijnse gedachte van tijdmanagement niet ontbreken: een gevulde agenda, maar nooit druk. Wil Derkse beschrijft in zijn boekje ‘Een levensregel voor beginners’ (2003) de benedictijnse omgang met tijd: het heilzame ritme van een geordende dagindeling, de klok die steeds aangeeft dat met iets begonnen moet worden of dat het tijd is ergens mee op te houden, een werkhouding die niet zozeer op het ‘afhebben’ van het werk is gericht, maar op het werk zélf, het serieus nemen van perioden van inspanning én van ontspanning.

Ik kom tot een afronding van mijn blog en tot de basis en startpunt van het (hernieuwd) werk maken van mijn innerlijke rust. Afgelopen zondag kwam een Bijbelgedeelte uit Efeze 6 over ‘De geestelijke wapenrusting’ bij mij binnen.

Gebruikte literatuur: